prijsstijging hoger dan inflatie index contract mag dat

Hoger dan inflatie is meestal geen probleem op zich

Een prijsstijging die boven de inflatie uitkomt, is niet automatisch ongeldig. Waar het om gaat, is niet de hoogte van de stijging, maar of het beding waarop de leverancier zich beroept, geldig is en of hij dat beding juist toepast. Staat er een indexatieclausule in de algemene voorwaarden die verwijst naar een bepaalde index, dan is de leverancier gebonden aan die index — niet aan de inflatie die de klant in het nieuws hoort. Welk indexcijfer wordt gebruikt voor jaarlijkse prijsstijging bepaalt dus de uitkomst, niet een algemeen inflatiecijfer.

Een stijging die de afgesproken index overstijgt, ligt anders. Als het contract een vast percentage of een specifieke index noemt en de leverancier rekent met een hoger getal, dan is dat een zelfstandige kwestie: indexatie is hoger dan het percentage in ons contract mag dat gaat daar verder op in. Los daarvan blijft ook de vraag staan of het beding zelf wel geldig is, bijvoorbeeld omdat het onduidelijk, onredelijk bezwarend is, of niet op de juiste manier is meegedeeld. Dat laatste is iets anders dan de hoogte van het bedrag; het gaat over de vraag of de klant het beding kende of had kunnen kennen voordat hij tekende.

Wat de wet regelt: afdeling 6.5.3 van Boek 6 BW

Een prijsstijgingsclausule in algemene voorwaarden is in de eerste plaats een beding waarvoor de regels van afdeling 6.5.3 van Boek 6 van het Burgerlijk Wetboek gelden: is het beding onredelijk bezwarend, en is de gebruiker verplicht geweest de voorwaarden tijdig ter hand te stellen. Die afdeling gaat niet over de vraag of een percentage "te hoog" is in vergelijking met de inflatie — daarover zegt de wet niets rechtstreeks. Wat wel relevant is: welke index het contract noemt, en of de leverancier zich daaraan houdt. Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek, met de regels voor specifieke overeenkomsten zoals opdracht, kan aanvullend van belang zijn als de aard van de overeenkomst dat vereist.